Flitsen 15
D.J. Bolt
10-01-26
Rooms dagblad
ND, 16-12-25
Gelukkig maar!
De vrijgemaakte bubbel
ND 17-12-25
Het blijft heerlijk om in het ND tegen je vrijgemaakte verleden te schoppen, je erboven te verheffen want je bent het nu 'breder' gaan zien. We geven maar weer een voorbeeld en citeren uit een verhaal van Ad Koppejan (63) in de ND-rubriek Houvast.
'Ik ben opgegroeid in Zoutelande, in een echt Zeeuws middenstandsgezin. We gingen naar de Gereformeerde Kerk vrijgemaakt, maar mijn ouders waren geen typische vrijgemaakten. Wij gingen bijvoorbeeld naar een protestants-christelijke school in Zoutelande, en niet naar de vrijgemaakte school in Middelburg, ondanks enige druk vanuit de kerk. Mijn ouders namen ook actief deel aan het dorpsleven, ze sloten zich niet op in de vrijgemaakte zuil.'
…
'Als student werd ik al snel actief voor het CDJA. Toen ik voorzitter werd in 1988, werd ik door het Nederlands Dagblad geïnterviewd. Er volgden meerdere verontwaardigde ingezonden stukken, want een vrijgemaakte student die voor het CDA koos, dat was destijds not done. Mijn vroegere dominee uit Middelburg was een van de briefschrijvers. Ik vond het niet erg, die kritiek. Ik zag het een beetje als mijn missie om me als christen niet op te sluiten in een vrijgemaakte bubbel, maar met een open blik de wereld te verkennen.'
…
Ik heb er bewondering voor hoe moslims heel bewust de ramadan doormaken en stilstaan bij wie God voor hen is, en daarbij gul geven aan hen die het minder hebben. Ik zeg dit zonder mijn eigen christelijke geloof te relativeren. Maar ik geloof dat je als christen ook iets van hoop en zingeving bij anderen kunt zien en waarderen. Dat kan naast elkaar bestaan. Hoe het uiteindelijk wordt? Dat oordeel is niet aan ons. Wij zijn maar nietige mensen. Theoloog en politicus Abraham Kuyper is wat dit betreft een grote inspirator voor me, met zijn begrip van ‘de gemeene gratie’. Daarmee bedoelde hij dat Gods Geest en zegen zich tot de hele wereld uit strekken, en niet alleen beperkt beschikbaar zijn voor christenen.
***
Tot zover maar. Heeft jonge Koppejan, inmiddels lid van de PKN(!), misschien toch te vroeg 'de vrijgemaakte bubbel' verlaten en (veel) te weinig begrepen wat de gereformeerden in deze bubbel bezielde?
‘Verandert niets aan onze christelijke identiteit’ (?)
ND, 13-12-25
De vereniging voor katholiek en christelijk onderwijs Verus wordt per 1 januari door een fusie met de Vereniging van Algemeen Bijzondere Scholen (VBS) de grootste scholenkoepel van Nederland. VBS heeft als leden scholen met een eigen pedagogische visie, zonder specifieke religieuze of levensbeschouwelijke grondslag.
De aanleiding voor de fusie is de daling van het ledental van VBS. Aansluiting bij Verus biedt hun toegang tot meer adviseurs en de beschikking over een juridische afdeling. En samen met Verus kunnen ze opkomen voor het belang van de vrijheid van onderwijs, staan sterker en kunnen een 'breed geluid' te laten horen. Ze vertegenwoordigen nu ongeveer de helft van alle schoolbesturen: 650.
Volgens Verus' woordvoerder Van Oosten 'verandert niets aan de christelijke identiteit van Verus door de fusie'. Want schoolbesturen die niet als doel hebben katholiek of christelijk onderwijs te geven, zijn (al) 'geassocieerd lid’: ze krijgen wel ondersteuning maar hebben geen stemrecht op de Algemene Ledenvergadering. 'Nu geldt dat bijvoorbeeld ook al voor de joodse en islamitische schoolbesturen die zijn aangesloten bij Verus.'
In 2020 ging het Landelijk Verband van Gereformeerde Schoolverenigingen (LVGS) in Verus. Nu vormen ze alleen nog een clubje, deftig gezegd 'community', maar bestaan formeel niet meer.
Het reformatorisch onderwijs blijft zelfstandig.
***
Weer een stukje gereformeerd werk van onze voorvaderen ontbubbeld. Om uiteindelijk opgelost te worden in een poel van een algemeen bijzonder onderwijs gebaseerd democratisch waarden, zo vrezen wij.
Publiek getuigen
Zicht op de kerk, 20-11-25
In het HHK blad schreef SGP politicus D. van Dijk over zijn werk in de Tweede Kamer. Hij schaamt zich niet om daarbij ook te getuigen van het christelijk geloof. Maar, merkt hij op, dat is niet alleen iets voor politici, evengoed voor niet-politici. Daarom stelt hij de lezers een intrigerende vraag: Hebben wij niet al te snel de afwezigheid van God in het publieke domein, de secularisering van het publieke leven geaccepteerd? Zijn we wel vrijmoedig genoeg? Hij geeft een voorbeeld.
'Zo vinden we het normaal om in een restaurant niet hardop voor te gaan in het gebed. Wat raar. Aan ieder tafeltje wordt gepraat. Waarom zouden wij niet hardop Gods zegen over het eten vragen? lk denk dat wij meer geïnfecteerd zijn door de gedachte dat God slechts iets is voor het privédomein dan wij beseffen'.
***
Ja, dat klopt. Zo zijn wij thuis gewend om na de maaltijd te danken en een psalm of gezang te zingen. Afgelopen zomer deden we dat ook voor het eerst vanuit een open kuip aan de steiger in een overvolle drukke haven. Terwijl bootjesmensen op nauwelijks een meter afstand onze schuit passeerden. 't Voelde wat onwennig in het begin. Tot iemand ons aansprak en zei: 'Jullie moeten harder zingen' dat is beter dan die vloekende stuurman die gisteren z'n boot niet aangemeerd kreeg…'.