Flitsen – 22
D.J. Bolt
02-05-26
Nederlands gereformeerd op weg naar …
Gereformeerde Kerkbode Groningen, Fryslân, Drenthe, 4 en 25 april 2026
Kerkdiensten
(De drie kerken van Noardburgum zijn: NGK, baptisten en PKN).
Samen kerken dus met voortgezette gereformeerden, protestanten, baptisten, roomsen en christelijke gereformeerden.
Wie zijn de volgende? Remonstranten?
Voorbeeld 'oecumenische viering'
In de Noord-Nederlandse krant De Ommelander (18-01-26) stond al eerder een bericht over een 'oecumenische dienst' in Uithuizen:
Oecumenische viering in RK-kerk Uithuizen
18 januari 2023, 14:31 Algemeen
UITHUIZEN - Doe goed, zoek recht. Dat is het thema van de oecumenische viering die zondag wordt gehouden in de RK-kerk van Uithuizen.
De dienst wordt georganiseerd door de Raad van Kerken in Uithuizen. Daarin hebben zich de katholieke parochie, de gereformeerde kerk vrijgemaakt en de protestantse gemeente verenigd.
Week van gebed
De gezamenlijke dienst vindt plaats in de Week van gebed voor eenheid. van christenen. Bijzondere aandacht in de week is er voor de verdeeldheid die veroorzaakt wordt door ongelijkheid en racisme.
Cantorij
De dienst in Uithuizen begint om 19.00 uur. Voorganger is dominee Zuidema van de gereformeerde kerk vrijgemaakt. Verder wordt er medewerking verleend door de oecumenische cantorij Uithuizen onder leiding van Astrid Kamminga, met muzikale begeleiding van Eddy Mul. Na afloop is er koffie in de kerk.
Samenwerking NGK-PKN in Ruinerwold-Koekange
'De samenwerking met de Gereformeerde Kerk (PKN) is goed en wordt langzaam wat uitgebreid. Zoals nu lijkt, zijn er voldoende kandidaten om talstellingen te maken voor twee nieuwe ouderlingen en een nieuwe diaken. Er zijn twee catechisatiegroepjes, een met vier en een met vijf jongeren. Ds. Garmt Sander werkt hierin samen met de tijdelijke predikant van de PKN.'
Overgang gereformeerden (synodaal) naar PKN in Loenen aan de Vecht
De Waarheidsvriend, 22-01-26
De kerkenraden van de protestantse gemeente Loenen aan de Vecht en de gereformeerde kerk (synodaal) Loenen aan de Vecht hebben het voornemen om dit jaar samen verder te gaan. Na goedkeuring door de classis Utrecht zal later dit jaar de protestantse gemeente te Loenen aan de Vecht ontstaan.
Deze samenvoeging moet een 'vitale manier kerk te zijn voor het hele dorp' opleveren, volgens het bericht.
Op zondag 25 januari kwam de gereformeerde kerk voor het laatst samen in hun eigen kerkgebouw. Vanaf 1 februari worden alle kerkdiensten gezamenlijk gehouden in de protestantse Grote Kerk aan de Dorpsstraat.
Ongehuwd bevoorrecht
Nader Bekeken, december/januari 2025/2026, ds. W.J. van de Velde, CGK Doetinchem
'In 1978 stelde dr. J. van Bruggen in zijn boek Het huwelijk gewogen een prikkelende vraag: "Waarom wordt er in de protestantse kerken niet gepreekt over 1 Korinthe 7 vers 8? Waarom leert de gemeente niet dat de ongehuwde gelovige een volwaardige en bevoorrechte mens is?"
Die vraag is, denk ik, in 2026 niet minder actueel en niet minder belangrijk. Want of je nu jong of oud bent, getrouwd of ongetrouwd, single of opnieuw single geworden het is goed om te zien hoe evenwichtig en gezond Paulus schrijft (en corrigeert) over huwelijk, single-zijn en seksualiteit.'
Schrift en belijdenis
Nader Bekeken, december/januari 2025/2026, ds. A. van der Sloot
De predikant constateert dat er binnen de gereformeerde gezindte opnieuw een fundamentele discussie gevoerd wordt over het karakter en het gezag van de Bijbel. In de geschiedenis steekt telkens weer de spanning tussen menselijke beleving of menselijke rede aan de ene kant en het objectieve, majesteitelijke spreken van Gods Woord aan de andere kant, de kop op. Van der Sloot betrekt hier ook 'kerkelijke eenheid' bij. Hij schrijft:
'Kerkelijke eenheid kan niet rusten op een open interpretatieve ruimte die het gezag van het Woord relativeert, maar alleen op gezamenlijke onderwerping aan dat spreken. In lijn met zijn profetische analyse stelt Tunderman [1903-1942, vermoord in Dachau, djb] dat de Schrift het hoogste gezag heeft in geloof en leven. De belijdenis is dienares van het Woord: zij heeft geen zelfstandige autoriteit, maar helpt de kerk onderscheiden wat waar is, en waarschuwt tegen dwaalleer. Niet als verstarde formulering, maar als levend getuigenis van gehoorzaamheid aan Gods spreken. Tunderman keert zich krachtig tegen vormen van subjectivisme waarin innerlijke ervaring of geestelijke verlichting maatgevend worden (…).'
Dat is niet alleen maar een zaak van het verleden want
'Tundermans visie is actueel, bijvoorbeeld in de NGK. Daar verzet men zich tegen een objectiverend gebruik van de belijdenis - als star toetsingscriterium los van het levende Woord terwijl intussen de hermeneutiek opschuift naar een ethisch-pastorale benadering waarin de Geest vooral gezocht wordt in de ervaring van de gemeenschap. Formeel blijft de Schrift leidend, maar in de praktijk is zij ondergeschikt geraakt aan consensus en context.
De kerk leeft van het horen van het Woord van Christus. Die overtuiging klonk al door in de belijdenis van de Reformatie. Verbum Domini manet in aeternum. In tegenstelling tot alles wat vergankelijk is, is Gods Woord blijvend en betrouwbaar. Juist daarom is ook de belijdenis wezenlijk - niet als menselijk maatgevend systeem, maar als weerklank van Gods spreken. Alleen waar de belijdenis getuigt van het majesteitelijke Woord van God, klinken Geest en Woord samen – en dáár is leven, eeuwig leven'
Subjectivisme beperkt zich vandaag niet tot de mystieke of vrijzinnige flank:
'Ook morele .overtuiging kan een eigen autoriteit worden. Christelijk activisme - hoe begrijpelijk de bekommernis om klimaat, gerechtigheid of menselijk leed ook is - wordt soms gekenmerkt door felheid en het ontbreken van eerbied voor God en zijn Woord. Morele verontwaardiging of groepsgevoel wordt dan bepalend, terwijl het spreken van God op de achtergrond raakt. Ook hier is de menselijke maat de norm.
Aandacht voor slachtoffers, gerechtigheid en schepping is voluit bijbels, maar alleen wanneer die onder het gezag staat van Gods Woord en niet wordt losgemaakt van zijn heiligheid, verbond en beloften. Waar dit gezag ontbreekt, ontstaat een moralisme dat intolerant wordt jegens andersdenkenden. Dat dreigt ook binnen de kerken: wie zich op basis van de Schrift spreekt tegen bijvoorbeeld de vrouw in het ambt of het homohuwelijk, wordt niet zelden genegeerd of gemeden.'
En daar blijft het niet bij, zo hebben we in de serie Orde LHBTQIA aangetoond …
Islam
De Banier, april 2026
Uit een interview met de Irandissident Keyvan Shahbazi.
'….
Hoe hebt u (ook in uw eigen proces van integratie) Nederland sinds de jaren tachtig zien ontwikkelen op het gebied van de omgang met de islam?
"Islamisme, islam als militante politieke doctrine, is de kern van de islam. Het is de ontstaansgeschiedenis en de grondslag waarop de islam als religie is ontstaan. Islam als religie is later ontstaan vanuit de spirituele behoefte van mensen. Islam als religie en islamisme zijn moeilijk van elkaar te scheiden. Wie de islam als religie aanhangt, ontkomt niet aan de behoefte om zich in moeilijke tijden te verdiepen in de kern: het islamisme. Het is geen toeval dat veel jihadisten jongeren zijn met een problematische jeugd, weinig hechting met hun verzorgers en verwaarlozing in hun emotionele ontwikkeling.
…'
Wat betekent dit voor ons land, met meer dan een miljoen moslims?
Laat het niet wennen
De Waarheidsvriend, 23-04-26, Elise van Hoek-Burgerhart, manager onderzoek en beleid NPV.
'Vorig jaar kregen ruim 10.000 mensen euthanasie. Veel reuring veroorzaakte dit niet. De tijd is voorbij dat mensen er wakker van liggen. En als er al iemand wakker ligt, dan is het mogelijk die huisarts die de druk voelt van kinderen die de euthanasieverklaring van pa nu echt uitgevoerd willen zien.
Zo'n 6 procent van de mensen in ons land sterft inmiddels door euthanasie. Daarnaast stoppen jaarlijks naar schatting 5800 mensen actief met eten en drinken, met de dood tot gevolg. Dit is zo'n 3,5 procent van het totale aantal sterfgevallen per jaar. En dan is er nog de tragiek van suïcide, ook onder jonge mensen.
Critici zullen zeggen dat je deze cijfers niet op één hoop mag gooien. Van euthanasie maakten we een schone, comfortabele medische ingreep omringd door liefdevolle familieleden. Dat kun je toch niet vergelijken met een eenzame, rommelige dood? Het gaat om heel verschillende situaties en mensen.
Ik waag het te betwijfelen. Is de zonnige bries van autonomie en zelfbeschikking ook niet mede de aanstichter van de gure wind van hopeloosheid en overbodigheid?'
Is er misschien sprake van 'onverschilligheid' t.a.v. euthanasie?, zo vraagt Van Hoek zich verder af:
'Met kale cijfers lopen we per definitie achter de feiten aan. Achter elk cijfer gaat iemand schuil, een medemens, die sterven verkoos boven leven. Als we daaraan wennen, als we daar stil en onverstoorbaar onder blijven, is er misschien ook iets anders gestorven. De christelijke en kostbare overtuiging, diep vanbinnen, dat elk mens van waarde is.'