Agenda
Hengelo, dinsdag 5 juni 2012
Spreker is ds. E. Hoogendoorn
Zie voor rubriek Agenda

HOOR ES
"'Sacramenten lijden onder preek’ kopte het ND van 9 mei, daarmee de mening weergevend van de [vrijgemaakte] predikanten Hans Burger en Hans Schaeffer. Onze kerkdiensten zouden te veel op de preek gericht zijn volgens beiden. Ik zou bijna zeggen: was het maar waar! Hun constatering is namelijk naar mijn vaste overtuiging een volkomen miskenning van de werkelijkheid. Waar halen ze het vandaan?
Ik constateer juist een sterke ónderwaardering van de prediking als bediening van het Woord Gods door de dienaar des Woords, en een óverwaardering van de doop doordat de kerkdienst soms verwordt tot een doopfeest waarbij de dopeling en zijn/haar familie in het middelpunt staat.
De beide heren zouden er goed aan hebben gedaan te benadrukken wat de Heidelbergse Catechismus zegt. Waar komt ons geloof vandaan? Van de Heilige Geest, die het geloof in onze harten wérkt door de verkondiging van het heilig evangelie en het stérkt door het gebruik van de sacramenten. Zo komen doop en avondmaal in het juiste licht te staan." auteur: ingezonden
J. Alberts, Utrecht, ND 15/05/12

19-05-12 De Reformatie 24/02/12
Ds. J.H.F. Schaeffer (GKv) en kerkelijk werkster J. Burger-Niemeijer (GKv) vragen zich af of een kerkelijk werker een pseudopredikant is. Zij constateren dat er een groeiend tekort aan predikanten in de GKv is. Uit onderzoek is gebleken dat het aantal dienstdoende predikanten in 2025 naar verwachting zal zijn afgenomen met bijna 40 procent ten opzichte van 2008. Het aantal vacatures zal zijn toegenomen met ruim 200 procent. Het werk zal door steeds minder predikanten gedaan moet worden oftewel "er zullen aanzienlijk meer taken door niet predikanten (mv!) gedaan moeten worden om de gemeenten te kunnen blijven dienen."
Volgens het tweetal kan de mondige gemeente dat invullen: "Waarom zouden gemeenteleden niet kunnen preken, toerusten en pastoraal actief zijn?" En "in sommige gevallen kunnen mannelijke kerkelijk werkers binnen de GKv preekconsent krijgen. Is er in de beleving van de gemeente verschil tussen de preek van een dominee en die van een kerkelijk werker? Wat maakt het ambt hierbij nog voor verschil?", zo vragen de schrijvers zich af.
Er wordt gedacht aan juniorpredikanten. Dat zou een hbo-theoloog kunnen zijn die zich in de weg van bijscholing en verdieping tot een regulier predikant ontwikkelt. "Deze oplossing is vooralsnog alleen geeigend voor mannelijke kerkelijk werkers".

19-05-12 ND 15/05/12
Om de emeritaatsvoorziening voor vrijgemaakt-gereformeerde predikanten betaalbaar te houden, is eenmalig een bedrag van 53 miljoen euro nodig zo becijferde de Vereniging VSE, verantwoordelijk voor de emeritaatsvoorziening, en het Steunpunt Kerkenwerk. Omgerekend gaat het om 431 euro per lid. Het zogeheten omslagstelsel, waarbij geïnde premies meteen worden uitgekeerd aan predikanten die met emeritaat zijn, wordt als kwetsbaar ervaren. Op het moment dat de kerken fors krimpen of het draagvlak afkalft bij te dragen aan de collectief-kerkelijke lasten, stijgen de kosten fors en onevenredig.

19-05-12 ND 16/05/12
56 procent van de Nederlandse predikanten merkt dat gemeenteleden verlegen zijn met Hemelvaartsdag, volgens een ND-enquête onder meer dan duizend predikanten uit acht protestantse kerken. Als oorzaak zien zij onder meer onduidelijkheid over wat er die dag te vieren valt. Jezus’ hemelvaart wordt eerder als een afscheid ervaren. Verder menen predikanten dat een oude voorstelling van Jezus’ hemelvaart bij gemeenteleden botst met het veranderde wereldbeeld vandaag. Zij weten dat de hemel niet boven de wolken is, waar het zicht van mensen ophoudt. Maar ze hebben vragen over waar de hemel dan wel is.

19-05-12 Stad Amersfoort 16/05/12
Op de Raad van Kerken te Amersfoort, waarin de GKv, NGK en CGK participeren, schrijft 'ds' Anette Sprotte over de betekenis van hemelvaart. Zij zegt daarin o.m.:
"De Bijbel vertelt dat, terwijl de leerlingen van Jezus luisteren naar zijn afscheidsspeech, een wolk Hem aan hun ogen onttrok. Op veel middeleeuwse schilderijen zie je de leerlingen verbaasd naar de hemel staren en ondertussen stijgt Jezus op een wolk als een soort raket ten hemel. Op de achtergrond horen we de stemmen van engelen uit de Bijbel: ‘Mannen van Galilea, wat staan jullie verbaasd naar de hemel te kijken?’ Ik vind Hemelvaart een wonderlijk verhaal en wist nooit zo goed wat ik ermee aan moest. Totdat ik een keer een bijzondere verbeelding van hemelvaart in de Liebfrauenkirche in Bocholt (vlak bij Winterswijk) tegenkwam. Het was gemaakt van leisteen met daarop twee voetafdrukken. Heel eenvoudig alsof de kunstenares onze blikrichting van de hemel naar de aarde wil richten. Kijk maar naar de voetsporen die Jezus heeft achter gelaten. Met Hemelvaart worden we uitgenodigd om in de voetsporen van Jezus te treden nu Hij in de hemel verblijft. In dit verband denk ik aan de afgelopen jaar overleden theologe Catharina Halkes. Zij schreef ooit over Hemelvaart: het is goed dat Jezus opstijgt naar de hemel, zodat zijn volgelingen leren om op eigen benen te staan. Zo kunnen zij en wij zelf groeien in het geloof en geestelijk volwassenen worden. Want volgeling van iemand zijn, van een leider, van een rabbi, van een goeroe, kan het gevaar inhouden van blinde volgzaamheid, van blijvende onvolwassenheid en van onkritische afhankelijkheid."

19-05-12 Woord op schrift, pag. 148/149
Prof.dr. A.L.Th. de Bruijne beschouwt in zijn 'metaforenhermeneutiek' ook de betekenis van Christus' hemelvaart. Hij schrijft o.m.:
"In onze verwerking van de openbaring mogen wij vervolgens aanvullende metaforen zoeken die ons verstaan en gebruik ervan bevorderen. De achtergrond daarvan vormt niet het openbarend spreken in het licht van de incarnatie maar het 'toepassend' spreken van de Heilige Geest. Gezien de afronding van Gods woordopenbaring en daarmee het unieke karakter er van, mogen deze aanvullingen geen vervangingen worden. Ook wanneer het voorstellingen betreft die geen — zoals Loonstra zegt - heilswerkelijkheid aanduiden, zouden aspecten verloren kunnen gaan.
Het voorbeeld van Jezus hemelvaart laat dat zien. Principieel heeft Loonstra gelijk dat de feitelijkheid van Jezus' gang naar de ruimte van God niet staat of valt met de voorstelling van een hemel direct boven het uitspansel. Toch bewerkt die voorstelling effecten die de aanvullende gedachte van de dimensies niet tot stand brengt. De bijbel tekent Jezus' hemelvaart ook als een gang van 'laag' naar 'hoog', waarbij Gods opvaart van de ark naar de berg Sion in de tijd van David een soort voorafschaduwing vormt (Psalm 68, Efeze 4). Deze associatie tussen hemel en 'hoog' raakt andere punten die de bijbel ons laat weten, zoals: Jezus krijgt de hoogste plaats; Hij komt na zijn lijden en dood boven zonde en ellende uit; wij kunnen onze blik in geloof opheffen naar de hemel; vanuit de hemel kijkt Hij op ons neer om alles te overzien en te regeren; het hemels Jeruzalem waar Gods troon staat vervult ten opzichte van de aarde een centrumfunctie zoals het aardse Sion dat deed ten opzichte van het land Israel. Deze waarnemingen bevestigen mij in de stelling dat wij ook voorstellingen die wij niet zomaar meer kunnen delen, toch niet moeten vervangen. Dat God zich ervan bediende, impliceert dat zij toch een bijzondere geschiktheid hebben om voertuig te zijn van zijn openbaring, terwijl onze substituten die missen. Al zijn wij geneigd om hier pure metaforen van te maken, beter is het om te spreken van een vorm van 'letterlijkheid'.

19-05-12 http://www.lopendvuur.net/ 13/12/07
Op deze website staat een gesprek met de roomskatholieke Fred Kok, pastoraal werker in Leusden en Mariakenner.
‘Wat is de betekenis van Maria in het katholieke geloof?’
‘Ja dat is gelijk de moeilijkste vraag zo ongeveer. Zelf denk ik, en wat ik van de meeste mensen ook hoor, is dat Maria een moederfiguur is in onze kerk, in ons geloof.
De kerk was over het algemeen nogal een mannenaangelegenheid. Ik denk dat Maria daarin voor een heleboel mensen een stukje vrouwelijk element in de geloofsbeleving heeft gebracht.
De rol van Maria binnen het religieuze leven is altijd een hele bijzondere geweest. () We hebben altijd een getrapte beleving gehad, een hiërarchische beleving: de paus, de bisschoppen, de priesters, en dan pas het gewone volk. Dat was vroeger ook in de gewone maatschappij zo: de vorst, de hertogen, de lokale adel, de stadsnotabelen, de middenstand, de gewone mensen en daaronder nog de horigen. De mensen dachten: ‘als dat op de aarde zo is, zal dat in de hemel ook wel zo zijn’. Als je hier op aarde van een vorst iets voor elkaar wilde krijgen, dan moest je een kruiwagen hebben. () Dus als je iets van God voor elkaar wil krijgen () wie kan je dan beter hebben dan zijn eigen moeder? Als je in het Johannes evangelie het verhaal van de bruiloft te Kana leest, hoe Maria Jezus voor het blok weet te zetten als hij eigenlijk niet wil en zegt: mijn tijd is nog niet gekomen, mens, waar bemoei je je mee? Maar zij zegt dan, ‘doe maar wat hij zegt’, tegen de bediendes en dan moet Jezus wel. Dus als zij Jezus kan laten doen wat zij denkt dat goed is, dan zal zij als moeder van Jezus, als moeder van God ook, toch wel het beste er uit weten te halen voor mensen die een beroep op haar doen. () Ze is niet de verlosser, maar door haar is wel de verlosser gekomen. Ze is niet de middelaar bij God, dat is Jezus, maar ze is wel, ik zou bijna zeggen, assistent-middelaar. Als je bijvoorbeeld de stukken van de vorige Paus daarover leest, uit 2000, daar staat het ook allemaal zo nog letterlijk in.
Maria heeft natuurlijk ook de rol overgenomen van een heleboel godinnen uit het heidendom. Het is frappant om te zien: waar Maria bedevaartsoorden ontstaan zijn, vond daarvoor al vaak een heidense cultus plaats, daar was al een geneeskrachtige bron of een heilige plek waar mensen naar toe trokken. Omdat daar iets ervaren werd, van: hier raakt de godenwereld de mensen wereld. En als daar dan een godin vereerd werd, ja dan kon je niet Jezus daar neer zetten natuurlijk, dat is geen godin. Maria wel, dat was dan geen godin, maar dat komt er wel het dichtste bij."

19-05-12 PKN Kerkblad Leusden mei 2012
"27 mei, 10.30 uur, Pinksteren op ’t Plein. Geloven is topsport! Dat zou zomaar het thema van de komende oecumenische Pinksterviering kunnen zijn! Met zoveel sport deze zomer, waaronder de Olympische Spelen, ga je soms onwillekeurig nadenken over vergelijkingen die in de Bijbel gemaakt worden over (top)sport en christen-zijn. Natuurlijk, christen-zijn is geen prestatie, maar Paulus noemt christenen ‘meer dan overwinnaars’. En zowel in de sport als in het geloof zal je keuzes moeten maken, dingen juist wel doen, of vooral niet doen. Maar medailles staan niet in het rijtje van de vruchten van de Geest. Kortom: stof tot overdenken genoeg!
Voorgangers zijn: ds. Gerard van Belzen, pastor Fred Kok en ds. Hans van Benthem. Verder hebben we deze keer een bijzondere pianiste, Elfri Simanjuntak. Daarnaast worden er pogingen ondernomen om tot een oecumenisch samengesteld gelegenheidskoor te komen. De dansgroep van Els ter Woort zal de viering weer met beweging en dans ondersteunen en ook deze groep heeft een oecumenische uitbreiding ondergaan. () Bij regen wijken we uit naar [vrijgemaakte] De Koningshof (daar is ook crèche). De kinderen hebben weer gedeeltelijk hun eigen programma. Tot ziens op het Plein!"

19-05-12 ND 05/05/12
PKN wil nauw gaan samenwerken met de zeven voortgezette Gereformeerde Kerken (vGKN). In een gesprek met het synodebestuur van de Protestantse Kerk is aan de vGKN gevraagd een zogeheten associatieovereenkomst aan te gaan waarmee de kerken elkaar erkennen en kanselruil mogelijk is. De vGKN staat al toe dat predikanten uit de PKN voorgaan; andersom is dat niet het geval. De toenadering zal enkele jaren in beslag nemen. De PKN heeft de vGKN ook gevraagd zitting te nemen in de Raad van advies voor het gereformeerd belijden. In dit adviesorgaan van de protestantse synode zitten ook afgevaardigden van de Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt), Christelijke Gereformeerde Kerken en Nederlands Gereformeerde Kerken.

19-05-12 ND 18-05-12
De emeritus NGK-theoloog drs. H. de Jong heeft weer een boek geschreven, Vergeving. De kern van het christelijk geloof. De kern daarvan is: ‘Het wordt tijd dat we terugkeren naar de kern van ons geloof: vergeving van zonde.’
De ND-journalist vraagt zich af: "Denkt hij nou echt dat hij met die volle inzet op dat uitgesleten dogma van zonde, bekering en vergeving de kerk kan klaarstomen voor het nieuwe millennium? Zijn alle gedachten over kerkplanting, gemeentegroeimodellen, liturgische vernieuwing... nou ja, wat dan ook maar, aan hem voorbijgegaan? Nee. Maar De Jong stelt eenvoudig vast dat het allemaal niet gewerkt heeft, en profeteert een nieuwe denkwending. Zijn boek opent met deze lange alinea: ‘De tijd lijkt aanstaande dat we ophouden de boodschap van het evangelie zo te verwoorden dat we er de goedkeuring van de samenleving mee zoeken te verkrijgen. De schijn is lang opgehouden dat de kerk eigenlijk hetzelfde bedoelde als alle goedwillende mensen. Het eigene van de Bijbelse boodschap werd ten onder gehouden. Niet eens zozeer ontkend of bestreden, maar verzwegen. Geloven wilde zeggen dat God van je hield, dat je er als mens mocht zijn, dat je streefde naar politieke gerechtigheid en dat je voor het behoud van de groene aarde was. Maar niemand bekeerde zich op die boodschap, de kerken stroomden erbij leeg. Het wordt nu tijd dat we terugkeren naar de kern van ons geloof die bestaat uit het feit dat God ons om Christus’ wil de zonden vergeeft. En zonde is, voorbij alle oppervlakkigheden die je daarover kunt horen, dat wij God op het hart trappen. Hij wil een verbond met ons en wij wijzen Hem af, terwijl in dat verbond niets minder dan ons leven gelegen is.()
Let erop dat de Schrift op het allerheiligste moment van ons geloof die vergeving ter sprake brengt. Het is immers bij het heilig avondmaal dat we de Heiland horen zeggen: ‘Eet en drinkt en gelooft dat mijn lichaam verbroken en mijn bloed vergoten is tot vergeving van zonden’."
Maar of de kerken dankzij dit oude verhaal weer zullen volstromen, vraagt de journalist? "Dat verwacht ik niet, maar wie God echt zoeken, zullen op die oude kern afkomen en er blij mee zijn. Het is de parel van grote waarde waarvoor we alles moeten verkopen om hem in bezit te krijgen. De keerzijde is dat wij erom geminacht zullen worden omdat het mensbeeld dat ermee gepaard gaat niet optimistisch genoeg is. De kloof met de wereld wordt er diep, zeer diep van."

19-05-12 ND 16/05/12
Het congres van de ChristenUnie ontstaan uit het Gereformeerde Politiek Verbond en de Reformatorische Politieke Federatie, heeft afgelopen zaterdag met grote meerderheid gestemd voor een resolutie waarin rooms-katholieken als volwaardige leden worden aanvaard. Rooms-katholieken voelden dat niet zo. Dat de partij haar politieke overtuiging fundeert op de Bijbel, het geïnspireerde en gezaghebbende Woord van God’, zoals het in de Uniefundering staat is OK, maar daarin staat ook dat het Woord van God ‘door de Drie Formulieren van Enigheid wordt nagesproken’. Dat zit de katholieken dwars. Die sporen niet met het katholieke geloof. De katholieke mis, bijvoorbeeld, wordt er een ‘vervloekte afgoderij’ genoemd. Van Mulligen is rooms-katholiek, zit voor de ChristenUnie in de gemeenteraad van Amersfoort en schreef de resolutie die afgelopen zaterdag op het CU-congres werd aangenomen.
Voormalig CU-leider Rouvoet stelde enige tijd geleden voor om de gereformeerde belijdenisgeschriften uit de statuten van de partij te halen. Ook het evangelische CU Tweede Kamerlid J. Voordewind zou het ‘zeer toejuichen’ als de verwijzing naar de gereformeerde belijdenisgeschriften uit de Uniefundering verdwijnen zou.

19-05-12 ND 11/05/12
Maurice Hoogendoorn analyseert de relatie tussen CDA en CU. De leegloop bij het CDA leidt niet naar de CU. Naarmate het CDA kleiner wordt, groeit het relatieve aantal CDA-stemmers dat in tweede instantie op de ChristenUnie stemmen zou. Op termijn gaan de kiezers van beide partijen steeds meer op elkaar lijken, ook al zullen de standpunten van beide partijen blijven verschillen. De kiezers van beide partijen zullen elkaar herkennen, vrees voor marginalisering en de hunkering naar macht die elke partij eigen is, zullen hen in elkaars armen drijven. De naam van de nieuwe partij zal luiden: ChristenAppel. Vermoedelijke geboortejaar: 2018, het jaar waarin de SGP honderd wordt. Vermoedelijk zeteltal: soms vijftien, soms dertien, vaak veertien. Zoals vroeger de ARP.

05-05-12 GKV Kerkbode van het Noorden 13/12/12
Classis Leeuwarden.
De kerkenraad van de CGKV te Harlingen deelt mee, dat "ds. J. van der Hoeven aan de kerkenraad heeft gevraagd om in de loop van dit jaar zijn taak als predikant van de kerk te Harlingen te mogen beeindigen. De kerkenraad heeft gehoord de redenen dit verzoek geaccepteerd en wil hieraan medewerking verlenen. De gemeente van Harlingen is hierover inmiddels geinformeerd."

05-05-12 GKV Kerkbode van het Noorden 13/12/12
Classis Appingedam.
Er ligt een verzoek van de GKv Ten Boer aan de classis om "uitspraak te doen over het beleid inzake het afgeven van attesten aan broeders en zusters, die zonder plannen om te verhuizen, zich bij een zustergemeente willen aansluiten en die uitspraak te voorzien van Schriftuurlijke, confessionele en kerkrechtelijke gronden. Ten Boer heeft zorgen dat bv. bij vermaan door betrokkenen steeds vaker wordt gekozen om over te gaan naar een andere kerk. Ten Boer zou graag zien dat de classis daar een eenduidig beleid voor afspreekt"
Aan het verzoek van de KR van Ten Boer wordt niet voldaan. De classis vindt dat de kerken met de huidige regels "serieus omgaan". Er wordt "maatwerk" geleverd.

05-05-12 Opbouw 28/04/12
Ds. J. Mudde heeft een enquête gehouden onder NGK predikant en hen gevraagd naar hun gedachten over Israël. Enkele resultaten daaruit.
Vraag: Beschouw je het huidige Joodse volk nog steeds als Gods uitverkoren volk?: 62% ja, 19% nee, 15% geen mening.
Vraag: De terugkeer van het Joodse volk naar het land der vaderen is een vervulling van Gods beloften aan Israël: 36% ja, 35% nee, 28% geen mening.
Vraag: Een pleidooi voor de vestiging van een Palestijnse staat in het land Israël is onverenigbaar met Gods beloften aan het Joodse volk: 84% nee, 3% eens.

05-05-12 Opbouw 28/04/12
Het aantal leden van de NGK groeide in 2011 licht: met 89 naar 33.165. Slechts 48 personen die voorheen geen lid van een kerk waren kwamen erbij. Maar 322 leden vertrokken naar 'geen kerk'.
Over het grensverkeer: naar de PKN 219, van de PKN 308; naar de GKv 54, van de GKv 201; naar evangelische gemeenschappen 130, van hen 53.

05-05-12 GKv Kerkbode Midden 28/04/12
Classis Harderwijk 9 februari 2012.
De kerk van Zeewolde vraagt advies van de classis betreffende een voorgenomen erkenning van de NGK te Zeewolde als ware kerk van Christus. Er wordt over verschillende onderwerpen inhoudelijk doorgesproken. Met name ook over de hermeneutiek achter de vrouw in het ambt. Dat is landelijk een obstakel; is dat in Zeewolde niet? Wellicht moet hier nog verder doorgesproken worden. Er is ook verschil in het omgaan met gasten aan het avondmaal. Vanuit de NGK wordt meer het accent gelegd op de brede liefde van Christus, vanuit de GKV meer op de heiligheid van de avondmaalstafel. Hier speelt een verschillende visie op de gemeente achter. In het samensprekingsproces moeten ook de beide gemeenten meegenomen worden.

05-05-12 GKv Kerkbode Midden 28/04/12
Classis Rotterdam 16 februari 2012.
"De kerk te Rotterdam Delfshaven heeft het voornemen aan de RK Poolse Kerk te Rotterdam een brief aan te bieden als blijk van christelijk meeleven en bemoediging. Het initiatief is gevolg van verontwaardiging over de website van de PVV over Oost Europeanen."

05-05-12 GKv Kerkbode Midden 28/04/12
Classis utrecht 16 februari 2012.
De kerk van Utrecht (Centrum) meldt dat vanaf april 2012 begonnen wordt met erediensten op Kanaleneiland, onder de naam Huis van Vrede. Hij verzoekt de classis in te stemmen met het laten voorgaan van twee ouderlingen in deze samenkomsten. Dit omdat deze ouderlingen goed op de hoogte zijn van de moslimcultuur en de mensen kennen, zodat ze Gods Woord voor hen begrijpelijk uit kunnen leggen. De classis stemt in beginsel in met dit verzoek en vraagt de predikanten Roorda en Van der Kamp namens de classis te onderzoeken hoe dit precies vorm te geven binnen het kerkrecht. Ook vraagt Utrecht (Centrum) om de missionair werker br Henk Bouma naast zijn preekbevoegdheid toe te staan doop en avondmaal te bedienen.

05-05-12 Kerkblad HHK 09/12/11
Dr. W. van Vlastuin vraagt zich af of Rome veranderd is. Hij constateert voorzichtig dat er de laatste jaren in de gereformeerde gezindte een veranderende houding ten opzichte van de Roomse Kerk waarneembaar is. De sterke anti-Romehouding is verdwenen in de laatste decennia. Een verschuiving van antithese naar bondgenoot tegenover de secularisatie. In Rome is een bepaalde mate van orthodoxie die weldadig aandoet, een verademing ten opzichte van tal van vormen van moderne en liberale theologie. In deze tijd waarin elk besef van heiligheid verbleekt, zijn er verrassende geluiden die veel herkenning oproepen. Dat mag gezegd worden. De veranderende houding is niet alleen begrijpelijk en nodig. Uitgaande van dezelfde principes van de Reformatie worden deze vandaag in een andere situatie toegepast. Als er iets is wat de Reformatie en de Nadere Reformatie ons hebben geleerd, is het wel het belang van een toepassing die hout snijdt in de concrete situatie. Daarom voerden Roomsen en Reformatoren destijds tal van gesprekken om tot overeenstemming te komen, vooral om het punt waar Reformatie en Rome van elkaar verschilden, namelijk de leer van de toepassing van het heil.
Dit punt blijft wringen. In een gesprek dat Van Vlastuin afgelopen zomer in Zwitserland met RK geestelijken had, is een paar uur intensief van gedachten gewisseld over aloude thema's zoals Maria, goede werken, de vrije wil, de kerk, de liturgie, enz. Het was een eerlijk en openhartig gesprek, met respect voor eikaars persoon, zonder dat we inhoudelijk tot een oplossing kwamen. Tijdens het gesprek bleek hoeveel karikaturen er in de Roomse Kerk van de Reformatie zijn. En ook dat bepaalde dingen over de Roomse Kerk niet zo gemakkelijk gezegd kunnen worden. Dan komt het er echt op aan wat de essentie van de Reformatie is en hoe zich dat verhoudt met de leer van Rome.
Het gesprek heeft hem geleerd dat de oude vragen nog altijd actueel zijn. Er is geen reden om ervan uit te gaan dat Rome veranderd is. Er is niets anders dan het Woord de kerk van Rome en de kerk van de Reformatie kan redden. Er is daarom alle reden om zuinig te zijn op de bediening van het Woord. De bediening van het Woord vraagt meer dan ooit de bediening met de Heilige Geest, om zo het Woord op de juiste manier te verstaan en in ons tijdsgewricht toe te passen: 'Ontwaak, gij Noordenwind en kom, gij Zuidenwind, doorwaai de hof van Uw gemeente', zo besluit hij zijn artikel.

05-05-12 RD 23/03/12
Uit een interview met de vrijgemaakte Kamper studenten Marinus de Jong en Marius van Rijswijk:
"Men zal niet meer zeggen dat de Vrijmaking "een werk van God" is, zoals in de jaren zestig?
Van Rijswijk: Mensen zijn nu veel voorzichter geworden om Gods werk te claimen en concreet aan te wijzen. Schilder zette breed in met zijn visie op kerk en cultuur, maar na de breuk van 1967 is er merkwaardig genoeg alleen maar een versmalling opgetreden. De vrijgemaakte kerken zijn toen eigenlijk veel nauwer gaan denken dan in de jaren veertig, toen men zich verzette tegen de bindende formules in de Gereformeerde Kerken.
De Jong: Schilder ging vrijer om met zijn erfgoed dan de vrijgemaakte kerken dat in de jaren zestig deden met de Vrijmaking. De gevolgen van de Vrijmaking zijn, als ik nu terugkijk, ook sterk negatief geweest. Hoezeer Schilder het kerkrechtelijk gelijk ook aan zijn kant had toen, het gevolg is dat de Gereformeerde Kerken (synodaal) één kant opgingen toen het orthodoxe en actieve deel vertrok
Toch tragisch: Schilder wilde vernieuwer zijn, maar zijn kerk eindigde in verstarring.
Van Rijswijk: Er is wel eens gezegd dat als Schilder tien jaar had gewacht met zijn protest, de stemming heel anders zou zijn en de kerken meer op zijn hand geweest zouden zijn. Schilder heeft na de Vrijmaking de blik naar buiten gericht en samenwerking gezocht met andere kerken. Hij confronteerde de erfenis van zijn kerken met de eigen tijd.
Er is momenteel binnen vrijgemaakte kring weer een discussie gaande over de breuk van 1967 waardoor de Nederlands Gereformeerde Kerken ontstonden. Zal de breuk ooit hersteld worden?
De Jong: Wat mij betreft mogen we snel samengaan met de Nederlands gereformeerden, al liggen er wel wat pittige vragen op tafel. Maar laten we ook de eenheid met de christelijke gereformeerden niet vergeten.
Van Rijswijk: De breuk is, zonder de emoties van toen, niet meer te begrijpen. Ik ben een voorstander van samensprekingen, maar laat die vooral op plaatselijk niveau gebeuren. Want daar leer je elkaar het beste kennen en weet je hoe dicht je bij elkaar staat. Maar landelijk gezien lopen alle processen veel stroever en zal een definitieve doorbraak nog wel even op zich laten wachten.

05-05-12 http://davidheek.nl
GKv theoloog David Heek, bezig predikant te worden in deze kerken, becommentarieert de vraag van de Amsterdamse Stroom gemeente om in het GKv-verband te mogen worden opgenomen.
"Binnen de GKv lijkt het nog steeds not done om te morrelen aan gezamenlijk afgesproken beleid. Stroom Amsterdam, een nieuwe gemeenschap christenen in Amsterdam, wil zelfstandig worden maar ook (en begrijpelijk) familie blijven van de GKv. Maar ja, Stroom heeft vrouwen in de leiding. Vanaf het begin al. Ook is er om gedobbeld, en er bleven vrouwen in het bestuur. En dat kent de GKv, de moeder van Stroom, niet. Vrouwen in de leiding niet. Het dobbelen trouwens ook niet. ()
In het Nederlands Dagblad reageerde Henk Drost behoorlijk gepikeerd op het verzoek van Stroom. Volgens Drost (en ik meen wel meer predikanten) is het de omgekeerde wereld wanneer een nieuwe gemeente aan de oudere gemeente vraagt om bestaand beleid te wijzigen. Niet de nieuwe gemeente, maar de kerk zet de koers uit.
Ik typeer een dergelijke houding als aanmatigend, bemoeizuchtig. Het doet me denken aan moeders die wel willen dat hun dochters trouwen, maar ondertussen wel willen blijven bepalen hoe (de aanloop naar) het huwelijk verloopt. Moeders kunnen soms maar moeilijk loslaten. Dat is ook moeilijk, dat begrijp ik wel, maar ook gewoon een vereiste. Toen jezelf ooit trouwde wilde je toch ook niet dat je moeder zich er constant tegen aan bemoeide?()
Reacties als die van Drost zijn menselijk, kleinmenselijk als je het mij vraagt. In plaats van het verzoek van dochter serieus te nemen, kijkt mama eerst... naar zichzelf. (). Mijn vraag is: Is dat geen vorm van kerkelijk egocentrisme?
Terwijl de dochter niets verkeerd doet. Ik denk zelfs dat Stroom helemaal niet om een koerswijziging binnen de GKv vraagt. Het zal Stroom een zorg zijn. Mama mag gewoon zichzelf blijven. Haar dochter wil alleen ruimte. Om te trouwen. Om te leven op haar manier, in haar omgeving. Is het raar dat dit onder andere omstandigheden gebeurt dan mama ooit gewend is geweest?"

05-05-12 ND 14/04/12
Nederlands-gereformeerden in Groningen geven een forse financiële impuls aan diaconaal-missionair werk van de protestantse wijkgemeente Martinikerk. De steun betreft Het Pand, van waaruit evangelist Jan Waanders al sinds eind jaren tachtig bezig is. Door een groei van het kinder- en tienerwerk en de wens een gemeente te stichten of een gemeenschap te vormen, is een groter pand nodig.
Door een forse lening van de Nederlands Gereformeerde Kerk, die daar geen rente of aflossing over vraagt, is dat plan volgens Waanders haalbaar geworden. Met de steun groeien de Tehuisgemeente (NGK) en de wijkgemeente Martinikerk (PKN) volgens betrokkenen naar elkaar toe. Zo gaan de voorgangers over en weer voor in elkaars kerkdiensten.

05-05-12 ND 07/04/12
De opvolger van het Liedboek voor de kerken die volgend jaar verschijnt, wil ‘vernieuwing, verandering en verbreding’ brengen in de liturgie. Maar heel vernieuwend en verbredend wordt de bundel niet; hij legt vooral vast wat er al aan liederen is.
Op de website over het nieuwe liedboek die in mei 2013 verschijnt, wordt met grote woorden over het project gesproken. De nieuwe liedbundel moet verandering, verbreding en vernieuwing brengen in de liturgie van de kerken die aan de bundel meewerken. Het gaat om de Protestantse Kerk, Algemene Doopsgezinde Sociëteit, Remonstrantse Broederschap, Vrijzinnige Geloofsgemeenschap NPB, Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) en Nederlands Gereformeerde Kerken. Daarnaast doen de Verenigde Protestantse Kerk en Evangelisch
Lutherse Kerk in België mee.
Volgens meerdere insiders moet de bundel een kleine duizend liederen gaat bevatten.
De selectie van liederen is breder dan in 1973: naast psalmen, oude, bekende gezangen en liederen van Willem Barnard en Huub Oosterhuis, staan er in de nieuwe bundel ook liederen van Psalmen voor nu, Opwekking, Tussentijds, Iona en Taizé. Daarnaast zijn enkele nieuwe liederen gemaakt en buitenlandse liederen vertaald.
De veelkleurigheid van de nieuwe bundel wordt door betrokkenen geprezen. Maar NGK ds. F. Gerkema vindt een heel aantal liederen te vaag, er moet duidelijker ‘Jezus is Heer’ in doorklinken.’ De GKv supervisor Jannes Munneke heeft moeite met een aantal liederen waarin God met ‘jij’ wordt aangesproken. Maar bijvoorbeeld doopsgezinden hebben veel affiniteit met de meer vrijzinnige liederen van Oosterhuis en weinig met psalmen of met een paaslied.
Niet elk lied is geschikt voor iedere gemeente. De bundel wil verbinden, tussen diverse mensen, kerken en muziekstijlen, zegt men.